Skáldað afl

Á sýningunni Skáldað afl lítur Elísabet til vísindanna og þeirra bragða sem þar er beitt til að skilja heiminn. Titill sýningarinnar er vísun í eitt slíkt bragð, en Skáldað afl er ummorðun á eðlisfræðihugtakinu Gervikraftur (e. Ficticious force) sem er notað um þá hröðun sem á sér stað í ákveðnu kerfi sem sjálft fer hraðar og hraðar, hröðunin sjálf fer því að virka sem afl á hluti inní kerfinu og fær þannig þetta heiti. „It´s a force we made up so we can do calculations“ segir Andrey Kopot stærðfræðingur um fyrirbærið. Hér er allri kenningarstefnu vísindanna hennt útum gluggann og stærðfræðingar taka sér skáldaleyfi til að heimfæra óskyldar merkingar yfir á torræð hugtök, sem leið til að skilja heiminn.

Á þessari sýningu verður ekki farið nánar útí hröðun eða formúluna á bakvið hana heldur er þessi heimfærsla stærðfræðinganna lýsandi dæmi um ákveðna hentisemi og jafnvel einfeldningslega bjartsýni manneskjunnar, sem þó kemur henni svo langt. Þyngd og þyngdarafl eru kraftar sem erfitt er að skilgreina og eru Elísabetu hugleikin á þessari sýningu því öll erum við föll undir þyngdina, allt lekur niður, leysist upp og gefst upp fyrir þyngdinni. Í einlægri von og forvitni mannsins hefur hann sig yfir þetta náttúrulögmál á sama tíma og hann hlekkjar sig við það og jafnvel heimfærir yfir á hið óræða, andlega og þess handann snertingunnar. Verkin leitast ekki við að útskýra eða leysa einhverja mannlega gátu, heldur að bera á borð þær þversagnir og mótsagnir sem gera manninn á endanum að manni. Verkin samanstanda af teikningum, skúlptúrum og vídeói.